sigorta fiyatları ve balkanlar bilgi
Romalılar Daçia topraklarını işgal ederek imparatorluk topraklarına katmak istemektedirler.89 yılında Romalı İmparator Domitianus, Daklarm kralı Decebalus ile barış anlaşması yapmıştır. Fakat Romalılar Daçia’yı koloni yapmak arzusunda olup, son çatışmaya hazırlanıyorlardı.
101 yılı ilkbaharında, İmparator Nerva Traianus'un önderliğinde Romalılar tekrar saldırdılar. Karşılaşmanın önemi ve büyüklüğü nedeniyle, Romalılar savaşın olduğu Dobruca bölgesindeki yerinde Tropaeum Traiani adında bir anıt dikmişlerdir. Bu anıtın kalıntılarına daha sonra Türk fatihler i4c/omc//s/ adını vermişlerdir.
Roma İmparatoru Traianus, Dacia’yı fethederek imparatorluğun yeni bir kolonisi haline getirmiştir. Yeni topraklarda geniş kapsamlı bir kolonizasyon hareketi başlamıştır. Eutropius'a göre, Traianus buraya İmparatorluğun dört bir yanından tarlaları işlemesi için çok sayıda insan getirmiştir çünkü Decebalus’la yapılan savaşlar sonucu burada erkek sayısı çok azalmıştır. Dacia’daki Romalıların egemenliği 165 yıl sürmüştür (106-271) ve bu süreç içerisinde yerli kültür, Ceto-Dakların kültürü, ile Romalıların kültürü, yönetim, ordu ve kolonizasyon için getirilenlerin kültürü, kaynaşmıştır. Yerliler ile yeni gelenler, aralarında ancak Latin dilinde anlaşabiliyorlardır. Latin dili, Daçia kolonisi ve Geto-Dakların Romalılaşma seyrinin temel etkenini oluşturmuştur.
Daçia toprakları uzun savaşlar sonucu elde edildikleri için kıymetlidir. Fakat, imparatorluğun en kuzeyinde bulunduğundan dolayı. Alman kökenli göçebelere ve çeşitli serbest kabilelere yağmalamak için çok cazip gelmektedir. O nedenle korunması için Roma İmparatorluğu sayıca fazla ordu ve asker getirerek tüm bölgeye kontrol ve koruma noktaları oluşturacak askeri bölgeler inşa edilmiştir. Onlara "Kastre" deniyordu ve ilk safhada topraktan yapılmıştır fakat daha sonraları, İmparator Adrianus zamanından başlayarak taştan yapılmaya başlanmıştır. Onlardan en küçüğünde 500 asker barınabiliyordu. Daçia topraklarında bulunan Romalı askeri lejyonlardan, Xlll.Gemina lejyonu işgal süresi boyunca Apulum (bugünkü Alba-İulia)'da, V. Macedonica lejyonu ise 166/167 yılında gelip Romalıların Daçia’yı terk edene kadar Potaissa (Turda)’da kalmıştır.
Romalılardan ilk defa VIII. asırda Mauricius'un Ordu 5oncrf/adlı yazış
Dumitru'nun mucizeleri adlı yapıtta bahsedilmektedir. Onlar için, Alm -kelime olan ve komşu, bir kabileye (Alman veya Slav kabilelerine) anlamına gelen Valahlar diye bahsedilmektedir. XI. asrın ortalarındaki' bir asker olan Katakolon Kekaumenos tarafından yazılmış olan Strate^S
İmparatorluğa ihanet eden Valahlardan, ki bunların Roma İmparatoru]', karşı da itimatsızlık etmiş olup, Traian tarafından kralları Decebal ile t, rehin alındıklarından bahsetmektedir.
"Oğuzname"de ilk defa Romenlerden bahsedilir fakat bu kaynakdatia kaleme alındığı için. Ermeni Moise Chorenat’ın IX. asrın ikinci yarısında Coğrafya kitabı Romenler hakkında yazan ilk kaynak olarak kabul Burada, Bulgarların kuzeyinde bulunan “Balak" adlı bilinmeyen dilin
Tuna nehrinin güneyinde yaşayan Romenler hakkında ilk defa Bizaıulj rihçi Kedrenos, Skylitzes’den aldığı bir haber üzerine yazmışbr. Yazıda, Bıfj Çan Samuil’in (980-1014) kardeşi David’in 976 yılında yolların bekçiliğini! pan bazı Ulahlar tarafından öldürdüğü haber verilmektedir. Alplerin kuzeyin; yaşayan (eski Romalı Raetia bölgesi olan) az sayıda olan Romanslar (Retoronj veya Ladinler) haricinde Romenler isimlerinde Roma adını muhafaza edceij Latin kökenli halktır.
İlk Romen feodal ülkeleri
Romen ulusunun oluşumunun tamamlanması ile birlikte bir çoktarihib naklardan buralarda yaşayanlar hakkında bilgi edinme fırsatı bulunmaktı: En eski kaynaklar, Karpat dağlarının içerisindeki olayları anlatan tartışmalılt yazı olan Gesta Hungarorum (Macarların Olayları) adını taşıyan, KralBelfc sekreteri veya noteri olan Anonimus adıyla imza atan adama aittir. Kaçınate Bela'nın noteri olduğu bilinmediğinden dolayı, tarihçilerin çoğu III. Bela(lllî 1196) olduğu kanısındadırlar. Bu yazıda, IX.asrın sonlarında, Pannoniaovas yerleşen Macarlar Karpat dağlarının içlerine doğre gerçekleştirdiklerisefeıtf de buralarda üç devlet şeklinde yaşayanlardan bahsedilmektedir. Bunlarda» Menumorut'un devleti olup Byhor kalesi, Criş nehirlerin ülkesinde bulun®* tadır, İkincisi Transilvanya veya Terra Ultrasilvana adıyla geçen, "ormanlı’’ ötesindeki ülke” anlamına gelen "herhangi bir Romen" (dux Blacorum] diy*^ landırılan Gelu'nun devleti, üçüncüsü ise Tuna nehrinin sol tarafında buln:^
(jlad'ın ülkesi olan ve Anonimus'un ifadesine göre "Kuman, Bulgar ve Romenler" den oluşmaktadır. Fakat o tarihlerde Kumanların buralara henüz ulaşmamış olduklarından, herhalde Peçeneklerden bahsedilmektedir.
X.-Xlll.asırlarda bu tür devletlerin, Karpat dağlan ile Tuna nehrinin arasındaki tüm bölgede var olduklarından bahsedilmektedir.
Rus kaynağı Geçmiş Zamanların Öyküsü’nde Kiev knezi Sviatoslav'ın 968 yılında Bulgarlara karşı gerçekleştirdiği seferinde, Pereiaslavet (Küçük Preslav) şehrindeki ticaretten bahsetmektedir. Bu şehrin yeri tespit edilmemişse de burada tüm zenginliklerin toplanmasından bahsedilir; Yunanistan’ın altım, dokumaları, şarapları ve çeşitli meyveleri, Macaristan ve Boemia'nın gümüş ve atları, Rusia'nın kürkleri, balı ve köleleri.
971 yılında gerçekleşen Bizans ile Rusia arasındaki savaştan BizanslI tarihçi C. Kedrenos bahseder ve Bizans imparatoru İoan Tzimiskes’in yukarıda da adı geçen Sviatoslav'ı yendiğindi yazılıdır. Bu zaferin neticesinde. Tuna ile Karadeniz arasındaki bölge Paristrion veya Paradunavon adıyla (Tuna’nın yanında demektir) Bizans imparatorluğun kolonisi olmuştur. Bu bölgedeki yerel halk sık sık yönetime karşı birleşerek isyan etmektedir. Örneğin, imparator I.Alexios Comnenul zamanında yerli halk Peçeneklerle (XI.asırda buralara yerleşen Turanlı bir halk) birleşip isyan etmişlerdir. Peçeneklerle akraba olan Kumanlar da XI. asırda buralara gelip yerleşmiş ve Romen tarihçi Nicolae İorga’nın deyimiyle bir "Romen-Tûrk sentezine" neden olmuşlardır.
sigorta fiyatları 1186 yılından itibaren Kumanlar, hep Vlahlarla birlikte Bizans'a karşı savaşırlar. İsyancılar baskın çıkınca Romen-Bulgar İmparatorluğu (II. Bulgar Çarlığı) kurmuşlardır. Böylece Bulgarlar, Tuna nehrinin kuzeyine de yayılmış ve buralara Slav modeli kilise ayinlerini yaygınlaştırmışlardır. Romen-Bulgar İmparatorluğu, zaten Bizans İmparatorluğun kopyası olup, Tuna'nın kuzeyine de bu modelin yayılmasına sebep olmuştur.
sigorta fiyatları Sonuç olarak, Karpat dağları ile Tuna nehri arasındaki bölgede Ortaçağ devletlerin oluşum süreçleri üç temel öğe: yerli Romen halkı, Turanlı kökenli hakimiyet sağlayanlar (Romen Ülkesini kuran hanedanın Basarab adı bile Kuman kökenlidir ve "otoriter baba” anlamını taşımaktadır) ve Slav-Bizans etkilere dayalıdır.
Kumanlar, daha sonra Tatarlar gibi, Macarların bu bölgelere yayılmalarını engellemişlerdir çünkü "step süvarileri" egemenlik kurdukları bölgelerden sadece çeşitli hizmetler ve haraç almakla yetiniyorlardı.
ARNAVUTLARIN KÖKENİ
Doç. Dr. Nuray Bozbora Marmara Üniversitesi
sigorta fiyatları Balkan tarihi üzerine yapılmış çalışmalarda Arnavutlar İllirya kökenli bir halk olarak tanımlanmakta ve kökenlerinin Balkan Yarımadası’na en erken gelip yerleşmiş toplamlardan biri olan İlliryalılar'a dayandığı kabul edilmektedir. Hint-Avrupa kökenli antik bir toplum olan îlliryalılar, tarihte İllirya olarak bilinen bugünkü Arnavutluk’un kuzey ve güney bölgelerinde dağınık bir biçimde yerleşmişlerdir. Heredotus, Livy, Pliny ve Strabo gibi antik yazarların eserlerinde îlliryalılar, patriarkal topluluklar halinde yaşayan ve birbirleri ile sürekli çatışma halinde bulunan bağımsız kabileler topluluğu olarak tanımlanmaktadır. îlliryalı kabileler, coğrafi yönden büydik farklılıklar gösteren bu bölgenin, kuzeydeki dağ-hk kesimlerinde çoban ve avcı kabileler olarak, güneydeki verimli arazilerinde isetanmcı kabileler olarak yaşamlarını sürdürmüşlerdir. Bu bağımsız kabileler topluluğunun sahip olduğu soy birliğinin yanı sıra en ayırt edici özelliği ortak dilleri olan Arnavutçadır.
îlliryalılar, çağlar boyunca işgaller ve nüfus göçleri nedeniyle özellikle 6. ve
12.yüzyıllar arasında tarih sahnesinden silinmişler ya da anılmaz olmuşlardır. Tekrar tarih sahnesine çıktıkları 12. yüzyıldan itibaren ise bölgede yüzyıllar süren yabancı işgallerinin getirdiği siyasal, ekonomik ve kültürel yapı ve ilişkiler ağının içinde ve etkisi altında olarak, birbirinden değişik adlar altında ve değişik siyasi, askeri ve dinsel ittifaklar içinde yer almış kabileler olarak anılmışlardır. 12. yüzyıl başlarından itibaren kullanılan 'Arnavut' ismi ise sadece belirli bir lıölgede yaşayan Katolikieşmiş Arnavut kabileler için geçerli olmuştur dilsel ve etnik bir birliği değil, dinsel ve siyasal bir dayanağı ya da yapıyı temsil etmiştir.
I OsmanlI hakimiyetinin kurulduğu 15. yüzyıldan itibaren ise aynı dili kullanan bu halk 'Arnavut' genel adı ile anılmıştır.sigorta fiyatları
